" چو خشم آورى زو پشيمان شوى * بپوزش نگهبان درمان شوى " كه تن گردد از جنبش مى گران * نگهداشتند اين سخن مهتران " ب ) دوران شاپور اول - شاپور اول ( 272 - 241 ميلادى ) فرزند اردشير وقتى به سلطنت رسيد ، بر خلاف پدر كه لقب شاهنشاه داشت ، بدان اكتفا نكرد ، خود را بالاتر از آن خواند . وى به سال 260 ميلادى پس از حمله بر روم و شكست و الريانوس ( والريان ( Valerianos امپراطور روم و اسير نمودن و آوردن وى به پايتخت ايران ، رونق فراوانى به شاهنشاهى ساسانى داد . هروقت شاپور مىخواست سوار بر اسب شود ، پايش را بر دوش و پشت والرين مىگذاشت ، كه حجارى آن اكنون موجود است . شاپور والريان را به جنديشاپور آورد و امپراطور روم در حال ( شكل 148 ) آتشگاه ساسانى در نياسر كاشان ( مزديسنا و ادب پارسى دكتر محمد معين )